FB Twitter

Czego człowiekowi nie powinno się wybaczać? Głupich, nieprzemyślanych decyzji? Agresji i chamstwa? Bezczynności!

| 0 komentarzy

Nie bez powodu mówi się, że w życiu piękne są tylko chwile. Chwila trwa, czujemy się dobrze i chcemy więcej. Chcemy więcej zrobić, więcej powiedzieć, a ogarnia nas niemoc, czasem strach. A czasem mówimy: „Przecież mamy czas”, „Kiedyś będzie okazja”. Zazwyczaj tej okazji już nie mamy. Piękna chwila staje się wspomnieniem i dopada nas codzienność. Życie toczy się dalej, a wspomnienia po pięknej chwili nie minęły. Wspomnienia – bo o to w tym wszystkim chodzi. Życie przeszłością jest destrukcyjne, ale życie wspomnieniami nas spaja. To one łączą ludzi i w chwilach smutku są pokrzepieniem.

Większość momentów naszej codzienności to monotonia, nudna praca, zmęczenie. Tego się nie ominie, bo aby móc wykorzystać atuty życia, potrzeba wielu poświęceń i wyrzeczeń, aby zapewnić sobie i bliskim byt, a następnie dodatkowe przyjemności. Większość chwil naszej codzienności to smutek, zmartwienie, a także samotność. Nikt nie ma łatwego, beztroskiego życia. Każdy w sobie przeżywa kryzysy i upadki, o których nie mamy pojęcia, gdy oceniamy innych.

Chciałabym cię skłonić jednak do dbania o to, co szybko mija. O to, czego czasem się nie spodziewasz, lub o to, co wymyka się spod kontroli. Jeśli chwila, która trwa, sprawia radość, euforię, wykorzystaj ją w pełni, bez zadawania pytań „czy wypada?”. Tak, wypada walczyć o małe miłe chwile, zanim znów dopadnie nas życie. Tak, jest to egoizm, ale szczęściu trzeba pomóc, wpłynąć na coś, o czym sami możemy zdecydować. Człowiek powinien żałować chwil, w których mógł być szczęśliwy, lecz ograniczył go strach. Zapomina o tym, że ma jedną niepowtarzalną moc sprawczą, by chwila mogła być lepsza, by uczynić kogoś szczęśliwszym, że ktoś się uśmiechnie. Albo że ktoś cię pokocha i już nie będziesz samotny. Ludzkim odruchem jest próbowanie, czasem na sto prób ta jedna może okazać się udana. W codziennej rutynie niecodziennym uczuciem jest spontaniczność. Aby jednak móc na to sobie pozwolić, człowiek musi wiedzieć, czego lub kogo pragnie. Stałe wycofywanie się czy niepewność są wynikiem nie naszych prób, a bezczynności i braku wiary w siebie. Rodzice często mówią do małych dzieci: „nie możesz robić, tego co ci się tylko podoba”, a dzieci mają w nawyku, aby próbować nawet tego, co niebezpieczne i nieracjonalne. Dorośli jednakże często wiedząc, co ich uszczęśliwi, nie robią tego z powodu obaw, niepewności czy strachu. Zatapiamy się w codziennej rutynie, narzekamy i gdybamy „co by było gdyby…?”. Patrzymy na swoje marzenia, które właśnie są spełniane przez kogoś innego. Tak często w ludziach widać frustrację i niespełnienie. Wystarczy wykorzystać chwilę, która trwa. Wystarczy pomyśleć, że ani lepszej chwili w życiu mieć nie będziemy, ani okazji. Należy tylko pamiętać, że wspomnienia wiążą się ryzykiem. Ryzykanci dobrze wiedzą, że są takie chwile, których nigdy się nie zapomni. Ale do tego potrzeba odwagi.

Dodaj komentarz

Wymagane pola oznaczone są *.